■  

”miserere mei, Deus„

   (zmiłuj sie nade mną Boże)

 

miserere.pl

witryna o największej tajemnicy świata -
- Tajemnicy Bożej

Liturgia dnia

Cytat

”W owym dniu wielu Mi powie: “Panie, Panie, czyż nie prorokowaliśmy mocą Twego Imienia i czy nie wyrzucaliśmy złych duchów mocą Twego Imienia, i nie czyniliśmy wielu cudów mocą Twego Imienia?” Wtedy oświadczę im: “Nigdy was nie znałem. Idźcie precz ode mnie wy, którzy dopuszczacie się nieprawości!”.
Jezus do uczniów i zebranego tłumu

Miserere Mei, Deus - Zmiłuj się nade mną, Boże!

Cierpiący Jezus. Kadr z filmu "Pasja" M. Gibsona

Cierpiący Jezus. Kadr z filmu "Pasja" M. Gibsona

Błagalno-pokutny Psalm 51 to jeden z utworów Księgi Psalmów Starego Testamentu. Utwór znany jest również pod nazwą Miserere, od pierwszego słowa, którym zaczyna się tekst w j. łacińskim.
Autorstwo liryku przypisuje się królowi Dawidowi. Jak mówi Pismo Święte kiedy pewnego dnia Dawid wyszedł na balkon swojego pałacu w Jerozolimie spostrzegł kąpiącą się Batszebę - żonę wojownika Uriasza Hetyty. W tym czasie Uriasz pod wodzą Joaba brał udział w oblężeniu ammonickiej twierdzy Rabba. Batszeba spodobała się królowi tak bardzo, iż kazał sprowadzić ją do siebie i spędził z nią noc. Kobieta zaszła w ciąże. Pod pretekstem złożenia relacji z działań wojennych król kazał sprowadzić Uriasza Hetytę. Miał nadzieję, że kiedy ten spotka się z żoną złamie prawo religijne, które zakazuje wojownikom współżycia podczas działań wojennych i to jemu przypisane zostanie ojcostwo narodzonemu dziecku. Jednak żołnierz nie uległ pokusie.
Dawid wymyślił inny podstęp. Wysłał z powrotem Uriasza Hetytę na wojnę wręczając mu list do Joaba. Nakazał w nim dowódcy, aby podczas walk wystawiał Uriasza w najbardziej niebezpiecznych miejscach, aby ten zginął z rąk przeciwnika. I tak też się stało.
Kiedy minął okres żałoby Batszeba poślubiła króla Dawida. Niedługo potem urodziła syna. Wówczas do króla przyszedł prorok Natan. Uświadomił mu wielkość grzechu jakiego się dopuścił i przepowiedział śmierć nowo narodzonego dziecka.
Wizyta i napomnienia proroka Natana wzbudziły u króla głęboką skruchę, czego wyrazem jest napisany przez niego pokutny liryk.

 

Biblia Tysiąclecia, Stary Testament, Księga Psalmów, Psalm 50(51)

Wezwanie i prośba pokutnika

(1)Kierownikowi chóru. Psalm Dawida, (2)gdy przybył do niego prorok Natan po jego grzechu z Batszebą*.
(3)Zmiłuj się nade mną, Boże, w swojej łaskawości,
w ogromie swego miłosierdzia wymaż moją nieprawość!
(4)Obmyj mnie zupełnie z mojej winy
i oczyść mnie z grzechu mojego!

(5)Uznaję bowiem moją nieprawość,
a grzech mój jest zawsze przede mną.
(6)Tylko przeciw Tobie zgrzeszyłem i uczyniłem, co złe jest przed Tobą,
tak że się okazujesz sprawiedliwym w swym wyroku i prawym w swoim osądzie*.
(7)Oto zrodzony jestem w przewinieniu
i w grzechu poczęła mnie matka*.
(8)Oto Ty masz upodobanie w ukrytej prawdzie,
naucz mnie tajników mądrości*.

(9)Pokrop mnie hizopem*, a stanę się czysty,
obmyj mnie, a nad śnieg wybieleję.
(10)Spraw, bym usłyszał radość i wesele:
niech się radują kości, któreś skruszył!
(11)Odwróć oblicze swe od moich grzechów
i wymaż wszystkie moje przewinienia!
(12)Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste
i odnów w mojej piersi ducha niezwyciężonego!*
(13)Nie odrzucaj mnie od swego oblicza
i nie odbieraj mi świętego ducha swego!*
(14)Przywróć mi radość z Twojego zbawienia
i wzmocnij mnie duchem ochoczym!

(15)Chcę nieprawych nauczyć dróg Twoich
i nawrócą się do Ciebie grzesznicy.
(16)Od krwi* uwolnij mnie, Boże, mój Zbawco:
niech mój język sławi Twoją sprawiedliwość!
(17)Otwórz moje wargi, Panie,
a usta moje będą głosić Twoją chwałę.
(18)Ty się bowiem nie radujesz ofiarą
i nie chcesz całopaleń, choćbym je dawał*.
(19)Moją ofiarą, Boże, duch skruszony,
nie gardzisz, Boże, sercem pokornym i skruszonym.

(20)*Panie, okaż Syjonowi łaskę w Twej dobroci:
odbuduj mury Jeruzalem!
(21)Wtedy będą Ci się podobać prawe ofiary, dary i całopalenia,
wtedy będą składać cielce na Twoim ołtarzu.

 

Objaśnienia:

51,1 Ps 51 Indywidualna pieśń błagalna i pokutna.
51,2 Por. 2 Sm 12 [->2 Sm12,1].
51,6 Grzesznik wyznaje, że Bóg karząc go za grzechy okazał się w pełni sprawiedliwym. O grzechu "przeciw Panu" zob. Rdz 8,21.
51,7 Już od najwcześniejszego okresu swego życia człowiek staje wobec złowieszczego wpływu grzechu (por. Ps 143[142],2; Hi 14,4; Hi 15,14-15). Później wyrazi to NT w nauce o grzechu pierworodnym (Rz 5,12-21).
51,8 Darem Bożym jest umiejętność zgłębiania tajników własnej duszy.
51,9 Rytuał oczyszczenia z trądu (por. przypis do Ps 38[37],6nn) przewidywał pokropienia tego rodzaju (Kpł 14,3-9). O wybieleniu grzesznika "nad śnieg" zob. Iz 1,18.
51,12 Tylko stwórcze działanie Boże może spowodować wewnętrzne odnowienie grzesznika. Organem nowego życia będzie niewzruszony duch wykluczający wszelką chwiejność (por. Jr 24,7; Jr 31,33; Ez 11,19n; Ez 36,25nn).
51,13 Tutaj (por. także Iz 63,11) pochodzące od Boga źródło wszelkiego życia religijnego i moralnego w człowieku (por. w.12 i 14).
51,16 Chodzi raczej o przedwczesną śmierć, której Psalmista obawia się jako kary za grzech, niż o aluzję do zbrodni popełnionej na Uriaszu (2 Sm 12,9).
51,18 Por. przypis do Ps 40[39],7 i do Ps 50[49],13.
51,20n Dwa ostatnie wiersze dodano w czasach Nehemiasza, gdy odbudowywano mury Jerozolimy po niewoli babilońskiej; dokończenie tej pracy uważa Psalmista za wyraz specjalnej łaski Bożej.

 

Czytelnia: 
Zobacz materiały powiązane z tym artykułem: